TVDW 25/01/2026 - Mercer Ellington & His Orchestra - Azure (1959)

 

TVDW 1098. Sir Duke, ja die kennen we natuurlijk allemaal, maar blijkbaar had ook zijn zoon Mercer een al even bloeiende carrière, al dan niet met het orkest van zijn vader. Dat ontdekte ik afgelopen zondag op een platenbeurs, waar ik een aantal heerlijke jazz-platen scoorde, waaronder naast twee Ramsey Lewis juweeltjes ook "Colors In Rhythm", het tweede album van Mercer Ellington. Op de tvdw covert hij een van de standards van zijn vader en steekt het in een swingend jasje.  

TVDW 18/01/2026 - Young MC - Got More Rhymes (1989)

TVDW 1097. Toch een eer, dat ik een van de dj-sets mocht spelen naar aanleiding van '1 jaar Steurzender'. Ik heb alle sympathie voor de Antwerpse listening bar en de uitbater - en dat is blijkbaar wederzijds. Het werd een setje dat startte met overwegend instrumentale soulnummers (inclusief een kleine tribute aan Leo Caerts), om vervolgens een bochtje te nemen naar garagerock, wat wave, sixties en lounge, om tot slot richting jazzfunk en disco te gaan. Blij dat ik me aan mijn oorspronkelijk idee hield om, zonder stijlbreuk, aan het eind ook Chris Rea te eren. 

Ik had er ook enkele tvdw's uit het verleden ingestopt (Baba & Roody, The Pop Gun, War). Dit keer gaat Young MC ermee lopen, met een van de leukste momenten uit de dj-set: het b-kantje van zijn hit Bust A Move. Got More Rhymes is gebouwd rond een funky Ben E. King-sample en werd blijkbaar -  zo wist aandachtige bezoeker Stefan E me te zeggen - ook opgepikt door Tom Barman, op de soundtrack van "Anyway The Wind Blows".

 

Prelude: Queen – Procession / 01. Tina Turner – Let’s Spend The Night Together / 02. MFSB – Love Is The Message / 03. Candi Staton – Listen To the Music / 04. Ramsey Lewis – Wade in the Water / 05. Commodores- Machine Gun / 06. Young-Hold Limited – Soulful Strut / 07. Love Unlimited Orchestra – Love’s Theme / 08. The Mac David Brothers - Panky’s Boogooloo (12”) – 09. Jimmy Smith – The Cat / 10. Gil Scott-Heron & Brian Jackson – The Bottle / 11. Revelacion – Crocos Dance / 12. War – Low Rider / 13. Dream Warriors – Ludi / 14. Herbie Mann – Take A Walk On The Wild Side / 15. Baba & Roody – Hacka Tacka Music / 16. Jonathan Richman & The Modern Lovers – Road Runner / 17. The Inmates – Dirty Water / 18. ZZ Top – I Thank You / 19. The Zombies – Time of the Season / 20. The Shadows – Heart of Glass / 21. The Shirts – Walk And Walk Away / 22. Belle Stars – The Clapping Song / 23. Enoch Light & The Light Brigade – Perhaps Perhaps Perhaps / 24. Herb Alpert – Rise / 25. Hot Blood – Soul Dracula / 26. Young MC – Got More Rhymes / 27. Chakachas – Jungle Fever / 28. Residents – Kaw Liga (Prairie Mix) / 28. Queen – Body Language / 29. The Pop Gun – The Game / 30. Prince – Housequake / 31. Manu Dibango – Soul Makossa / 32. The Meters – Chicken Strut / 33. Bill Withers – Let It Be / 34. Paul McCartney – Coming Up / 35. The Torero Band – Obladi Oblada (Tijuana Style) / 36. Jack Ary – Les Tomates / 37. Van McCoy – Theme From Star Trek / 38. Lalo Schifrin – Theme From Jaws / 39. Patrick Cowley – Jungle Jump / 40. Gino Soccio – Dancer (12”) / 41. Chic – Everybody Dance (12”) / 42. Chris Rea – Josephine (La Version Française 12” mix) / Coda: Pozo Seco Singers with Don Williams – Guantanamera.

 

TVDW 11/01/2026 - Bruno Deneckere & Kathleen Vandenhoudt - Sunday Tears (2023)

TVDW 1096. Om de overstroming van Ruisbroek van 50 jaar geleden, nu ja, te herdenken of te eren, organiseerde Duvelblues een gratis concertje van deze twee klasbakken van de Belgische rootsmuziek. Wat me nog het meest opviel: het optreden bevatte geen enkel bekend nummer en ik dacht dat de twee hun kennis etaleeerden en met covers van oude, obscure country- en bluesnummers uit de fifties en sixties kwamen. Maar neen, achteraf leerde ik dat het zelfs zelfgeschreven nummers betrof. Zoals ook dit fijne nummertje, dat er wat mij betreft wat uitsprong.

 

 

TVDW 04/01/2026 - War - Cisco Kid (1972)

 

TVDW 1095. De balans van het voorbije jaar? De collectie groeide aan met 231 platen (waarvan een dertigtal singletjes), aan een gemiddelde aankoopprijs van 1,5 euro. De tijd dat ik ook een ranking maakte van mijn favoriete concerten van de voorbije 12 maanden is lang voorbij, en mijn Beste Albums van 2025-lijstje zou uitdraaien op een wel érg korte opsomming. De rol lossen heet dat dan, zeker? 

Wat er in de plaats kwam? Wat meer dj-setjes die ik her en der met veel plezier mocht draaien, en af en toe een leuke muziekquiz. Verder was 2025 niet zozeer het jaar dat Chris Rea of Ace Frehley van ons heenging, maar wel het jaar waarin mijn vriend Bart stierf.

Bij de laatste 2025-toevoegingen aan de vinylcollectie hoorden drie albums van War. Een boeiende multiculti-groep die drie soorten levens kende: eentje met Eric Burdon van The Animals als zanger, een tweede waarin de groep een sociaal bewogen kruising tussen Sly & The Family Stone en Santana bleek, en nog een derde, in de nadagen van de band, waarin een bocht richting disco werd genomen. De tvdw is een classic, uit de post-Burdon periode.   

TVDW 28/12/2025 - Chris Rea - Steel River (1988 version)

 

TVDW 1094. En zo valt het doek en ruilt een van mijn muzikale helden het tijdelijke voor het eeuwige. Ook al volgde ik hem in de laatste jaren van zijn carrière nauwelijks nog, toch is Chris Rea altijd dicht bij me gebleven, van toen ik zijn muziek in 1984 ontdekte, tot nu. 

Rea's discografie is een boeiende reis. Er was het debuut "Whatever Happened to Benny Santini?" (de titel is een sneer naar een platenfirma die hem enkel wou tekenen als hij zijn naam zou veranderen in, juist ja) dat met Fool (if you think it's over) een onverwachte hit in Amerika opleverde. Er waren de drie erg matige opvolgers en dan de eerste momentjes van glorie, op "Water Sign", in feite een verzameling veredelde demo's omdat de platenfirma geen geld wou toesteken voor een deftige productie. Het leverde hem een eerste Europees radiohitje op met I Can Feel Your Heartbeat. 

Bij elk van de vijf volgende albums nam Rea telkens een stapje hoger op de ladder. Het hyperromantische "Wired To The Moon" werd gevolgd door het jazzy, breezy "On The Beach" en door het wat donkere "Shamrock Diaries" - wat mij betreft zijn twee meesterwerken. Het echt grote commerciële succes moest daarna nog komen, met de twee daaropvolgende albums, "The Road To Hell" en "Auberge". In de periode nadien, tussen 1992 en 2002, kregen we een Rea op automatische piloot, die wist hoe hij gepolijste, rimpelloze, laidback songs kon schrijven. Nog later (en na een gevecht met kanker) spitste hij zich toe op zijn eerste liefde: blues en de vroege rock 'n roll.  

Eén constante in het werk, en in het bijzonder in de teksten van Rea? Zijn hang naar nostalgie, de neiging om terug te blikken, om het verleden van vergane glorie en verdwenen liefdes te bezingen. Rea's songteksten zitten vol met de 'I remember's' en de 'memories'. De tvdw is er een goed voorbeeld van, een herinnering aan zowel de verdwenen staalindustrie van zijn geboortestreek als zijn prille eerste liefde ("dancing to Motown, making love to a Carole King record"). Hello Friend is nog z'n mooie song van hem, die volledig doordrongen is van bitterzoete nostalgie.

Ik merkte net dat ik Rea in de twintig voorbije jaren amper met één tvdw bedacht - nogmaals een bewijs dat de tvdw's niet noodzakelijk het belang van mijn favoriete artiesten weerspiegelen. Elf jaar kwam die eerste tvdw er, toen de titelsong van "Wired To The Moon" me deed mijmeren over de onschuld van mijn jongste dochter. 

Dat met Chris Rea een van mijn muzikale helden sterft - en dat me dat zoveel doet - heeft ook te maken met de jaren dat ik in de marge als popjournalist actief was. Van alle ontmoetingen met artiesten staken de twee interviewen met Rea er bovenuit. Eind jaren negentig was dat, op het moment dat hij met enige verbittering terugkeek op de jaren waarin hij zich een marionet van de platenfirma's voelde. Het waren gesprekken waarin ik - veel meer dan bij andere helden van me als Daryl Hall of Rodney Frame - echt een connectie voelde. Een zeldzame, waardevolle herinnering. 

De afgelopen jaren vroeg ik me in onbewaakte momenten, bijvoorbeeld als ik een van mijn drie favoriete albums nog eens draaide, wel eens af hoe het met Rea zou zijn. En deze week, sinds het nieuws van zijn overlijden, draai ik al zijn platen en cd's nog eens, bij wijze van eerbetoon. Als tvdw kies ik voor Steel River, het openingsnummer van Shamrock Diaries. Drie jaar later, bij het uitbrengen van "New Light Through Old Windows", zijn eerste compilatie-album, nam hij het nummer opnieuw op, in een iets snellere versie die uitmondt in jazzy gospel. Dank je voor de muziek, mijnheer Rea.

TVDW 21/12/2025 - Chuck Mangione - Feels so good (1977)

 

TVDW 1093. Het was de vijfde keer dat ik bij listening bar Steurzender in Antwerpen dj'tje mocht spelen. Een last minute beslissing om er te gaan draaien, maar het bleek achteraf gezien wel de meest geslaagde passage van de vijf. Er hing een warme, ontspannen vibe en de setlist paste wonderwel bij de namiddag. Zelfs mijn zoon Bram kwam het laatste half uurtje meeluisteren. Hieronder de setlist, gaande van oudere bebop naar classic Blue Note, een snuifje Belgisch en jazz funk.

 

01. Dizzy Gillespie Jazzmen (with Charlie Parker) – Diggin’ Diz (1946) / 02. Johnny Hodges – Heel Kickin‘ (1967) / 03. John Coltrane – All Or Nothing At All (1962) / 04. The Alvin Alcorn Trio – Jazz Brunch Blues (1976) / 05. Paul Desmond - Samba With Some Barbecue (1969) / 06. Dave Brubeck Quartet – Take Five (1959) / 07. Art Blakey & The Jazz Messengers – Blues March (1958) / 08. Gerry Mulligan Quartet (with Chet Baker) – Reunion (1957) / 09. Cannonball Adderley – Gemini (1962) / 10. Antonio Carlos Jobim – Tema Jazz (1970) / 11. Philip Catherine – Nairam (1975) / 12. Toots Thielemans – Bluesette (1966) / 13. Kenny Burrell – Chitlins Con Carne (1963) / 14. George Benson – We All Remember Wes (1978) / 15. Eddie Harris – Listen Here (1968) / 16. Herbie Hancock – Cantelope Island 1976) / 17. Hubert Laws – Midnight At The Oasis (1975) / 18. Donald Byrd – Cristo Redentor (1963) / 19. Lou Donaldson – Passion Fruit (1976)  / 20. Grover Washington Jr. – It Feels So Good (1975) / 21. Chuck Mangione – Feels So Good (1977) / 22. Bob James – Calaban (1983) / 23. Quincy Jones – Killer Joe (1969) / 24. Miles Davis – Something’s On Your Mind (1985) / 25. Ramsey Lewis – Kufanya Mapenzi (1972) / 26. Earth Wind & Fire – Elevated (instrumental) (2005) / 26. Enoch Light & The Light Brigade – Mad About The Boy (1959) / 27. Al Hirt – Java (1964)

TVDW 14/12/2025 - Few Bits - Pick Up Yourself (2025)

 

TVDW 1092. Hoe muziek generaties kan overspannen. Concerten meemaken aan de zijde van mijn petekind Jolan, of, zoals een paar dagen geleden, Hannes: het is fijn om vast te stellen dat het kan, en dat het zelfs erg natuurlijk aanvoelt. 

Hannes heeft een boon voor de betere Belpop, en heeft me de voorbije jaren al meegetroond naar onder meer The Bony King Of Nowhere, Otla en Flying Horseman. Woensdag was Few Bits aan de beurt, een groep die merkwaardig genoeg jarenlang onder de radar is gebleven. Correctie: bij mij dan toch, want de grote festivals en bands als The War On Drugs en The Lemonheads pikten de groep de afgelopen jaren wel al gretig op. 

Het werd een erg fijn concert, in de kleine zaal van de Arenberg. Few Bits brengt dromerige, breed uitwaaierende popsongs, met veel detail gemaakt en gegoten in soms verrassende arrangementen. De tvdw vond ik een van de hoogtepunten; omwille van de mooie tekst maar ook omdat aan het eind een fijnbesnaarde dubbelgevouwen gitaarpartij opduikt (- die live nog beter uit de verf kwam dan op plaat).